Azië

Artikelindex

Dinsdag 24 november Naar Pondicherry
Vannacht is er veel regen gevallen, nu is het gelukkig droog en het wordt steeds zonniger. De wegen worden wat slechter.
We rijden naar Pondycherry. Niet over de snelweg, maar over een kleinere weg dwars door het platteland. Onderweg komen we door leuke, kleine, drukke dorpjes. Er rijden hier meer ossenkarren door de straten. Ook hier weer veel geiten, koeien, volgeladen fietsers, honden en zelfs paarden op de weg. Aan de manier van rijden zullen we nooit wennen. Levensgevaarlijk hoe men hier inhaalt en zonder op of om te kijken een weg oprijdt.
WaterSommige straten staan blank door de vele regen die gevallen is.
Bij de Airavatesvara-tempel in Daransuram zouden we tot halverwege onze dijen door het water moeten waden. Dat gaat ons een beetje te ver. We maken foto’s van de buitenkant en van de hoppen die in het gras zitten.
Onderweg stoppen we bij een klein restaurant, omdat David nog moet ontbijten. Wij kijken ondertussen gefascineerd, hoe men dosa (flinterdun brood) maakt.
Ergens anders drinken we thee. Er is altijd wel wat te zien. Nu zijn het vooral de volgepakte vrachtwagentjes waar in de één mannen en in de ander vrouwen dicht opeen gepakt staan. Ze moeten lachen als wij foto’s van hen maken. Bijna niemand vindt dat trouwens een probleem. Dat is wel prettig. Zij willen vaak met ons op de foto en dat doen we dan ook maar. Tenslotte maken we ook foto’s van hen.
De volgende tempel, Periya Vudaiyar of simpelweg Big Temple, is erg mooi. Dat zijn ze trouwens allemaal. Allemaal zijn ze prachtig gebeeldhouwd; de een wat kleuriger dan de ander, maar allemaal zeer gedetailleerd. Er zitten een heleboel parkieten.
In Chidambaram staat, achter een hek, een mooie praalwagen. Daar wordt eenmaal per jaar een processie mee gehouden. Aan de overkant ligt de enorme Nataraja-tempel, die helaas op dit moment niet open is. Toch bieden gidsen zich aan voor een rondleiding. Wat moeten die nou als je er niet in kunt?
Op weg naar Pondicherry komen we door verschillende dorpjes waar wegen grotendeels onder water staan. De velden zijn ondergelopen en we zien water zover als het oog reikt.
Pondicherry ligt aan de kust van Coromandel. Tot 1954 was dit een Franse stad, wat je nu nog terugziet in sommige straatnamen en de politiemannen met roden petten en riemen. De stad is verdeeld in een Tamil- en een Frans deel. Ons hotel staat in het Tamil-deel. Een heel leuk hotel met mooie grote kamers aan een mooie tuin.
We bezoeken de nieuwe tempel waar een olifant voor staat, die over je hoofd strijkt als je hem een muntje geeft. Er staan vooral toeristen om heen. Die zien we later alleen nog terug in fietsriksja’s; verder niet. Wat wij helemaal niet erg vinden.
We wandelen over de promenade, die ’s avonds alleen voor voetgangers toegankelijk is. Als dit een Europese stad zou zijn, zou het hier vol staan met cafés en restaurantjes met terrassen. We zien er geen een. We hebben echter gelezen, dat er bij het Seagulls Restaurant boven een terras moet zijn. En dat is er inderdaad. We kijken uit op het strand en de zee en kunnen kiezen uit een heleboel soorten bier. Wij gaan voor de Kingfisher. Petra neemt bij gebrek een witte wijn, koele rode wijn. Die is zo lekker, dat ze voor het tweede rondje voor rum cola gaat. Er lopen ongelofelijk veel obers rond die allemaal weinig tot niets te doen hebben. Pas later als er gegeten gaat worden, kunnen ze aan het werk. Voor het gemak eten wij hier ook. Zoals meestal vegetarisch en ook nu smaakt het prima. Cadeautje van Petra, omdat wij niet op haar verjaardagsfeest konden komen. Waarvoor onze dank.

Woensdag 25 november Naar Mamallapuram
AurovilleOp de eerste verdieping krijgen we buiten ons ontbijt geserveerd met echte Franse croissants. Heerlijk.
We vertrekken voor de laatste etappe van de reis naar Mamallapuram.
Ook hier veel ondergelopen land. We passeren een brede rivier waar David nog nooit water in heeft zien staan. Zover je kunt kijken, is er water. Het is vandaag een warme, zonnige dag.
Het landschap blijft erg groen en er zitten veel ijsvogels op de draden langs de kant.
Dicht bij Pondicherry gaan we eerst naar Auroville, een commune waar mensen van allerlei nationaliteiten in vrede en harmonie kunnen leven. De Matrimandir herbergt het grootste kristal ter wereld. In de koepel aan de buitenkant is ongeveer 50 kilo goud verwerkt.
We drinken ‘westerse’ espresso tegen westerse prijzen. Lekker voor de verandering. 532 roepie.
De reisorganisatie Travel XS zit dicht bij het hotel en wij worden door de eigenaar uitgenodigd voor een gesprek. Hij wil onze bevindingen weten en we krijgen geld terug van het vervoer naar het hotel in Bangalore.
’s Avonds drinken we een biertje bij Santana. Op het flesje staat een prijs van 120 roepie. Wij moeten 240 betalen. Logisch, dat er wat bij komt, maar dit is wel erg veel. Overal is het bier even duur; blijkbaar heeft men onderling een afspraak gemaakt.
MandalaWe eten ergens anders met o.a. momo’s; die worden bij een ander restaurant gehaald. We eten vandaag weer heel andere dingen dan we tot nu toe gegeten hebben. Die momo’s dus, inktvis in een sausje en lekkere gebakken vis met knoflook en munt. Heerlijk.
Het is drie dagen feest; een soort verlaat Diwali. Overal staan kaarsjes, offertjes, tekeningen worden op straat gemaakt, vuurwerk wordt afgestoken.
Het begint pas te regenen als we terug in het hotel zijn. Gedurende de hele nacht regent het door.

Donderdag 26 november Mamallapuram
Het weer zit mee; het is droog en soms zelfs zonnig. Dan is het meteen erg warm.
Vandaag sightseeing in Mamallapuram. We hebben weer een gids.
Alles ligt vrij dicht bij elkaar, maar toch gaan we met de auto. Eerst naar Krishna Mandapa, dan een paar honderd meter verder naar Arjuna’s Penance (Arjuna's Boetedoening). ToegangDat is met een lengte van 27 en een hoogte van negen meter het grootste bas-reliëf ter wereld. Het is uit de wand van een enorme granieten rots uitgehakt tussen de 6de en 8ste eeuw. Het beeldt de legende uit hoe Shiva de Ganges naar de aarde bracht. Op een kleine heuvel er naast ligt de Boterbal: een enorme bol graniet, die elk moment naar beneden lijkt te kunnen rollen. De Varaha Cave is een kleine tempel die er achter ligt.
De vijf tempels van de Five Ratha’s hebben de vorm van processiewagens. Deze tempels lagen twee eeuwen geleden nog onder het zand. Elke tempel is uit één blok graniet gehakt. De ingang ligt onder water.
De Shore Temple tenslotte, is een van de beroemdste gebouwen van Zuid-India, opgetrokken op het strand. Hij is enigszins verweerd door erosie. De tsunami van 2004 heeft mogelijk meerdere delen blootgelegd. Misschien stonden ze vroeger bekend als de mythische zeven Pagodas van Mahabalipuram.
LeguaanDe gids krijgt niet zoveel fooi. Hij vindt, dat Petra maar een keer terug moet komen naar India en dan in zijn huis moet slapen en hij bedelt om een regenjas. Niet erg netjes.
We rijden eerst naar het café voor een kop echte koffie.
In een bar naast het strand drinken we cola en vers citroensap. Daarna siësta. Het gaat weer regenen om 15:30 uur. De weersverwachting is niet best voor de komende dagen.
Wij zitten overdekt op de veranda van het hotel en zien het straatleven aan ons voorbij trekken.
's Avonds onderhandelen we scherp op de bierprijs. Ze vragen eerste 250 roepie, maar als we dreigen weg te gaan, zakt de prijs naar 200.

Vrijdag 27 november Naar huis
Vandaag gaan we weer naar huis. Op weg naar het vliegveld bezoeken we een krokodillenboerderij waar meer dan 2000 dieren leven. Apart is een gaviaal, een krokodilachtige, met een lange snuit, naaldachtige tanden en een bult op zijn neus. Verder zitten er een paar grote schildpadden en een paar parende leguanen naast allerlei soort krokodillen en leguanen uit de hele wereld.
Teletekst's Avonds vertrekken we met het vliegtuig naar New Delhi waar we een paar uur moeten wachten voor de vlucht naar Amsterdam.

Zaterdag 21 februari Naar huisBeide vluchten gaan op tijd en zonder vertraging. We komen aan in een nat en winderig Nederland. De temperatuur is ongeveer 30° lager. Dat wordt de eerste dagen even wennen.
We zijn net op tijd naar huis vertrokken. Zie de berichten hiernaast een paar dagen later.

Dit was een DimSum reis.