Afrika

Artikelindex

Oeganda

27 februari t/m 22 maart 2003

OEGANDA staat vooral bekend om de gorilla's en andere apensoorten. Behalve dat, is Oeganda ook al spectaculair te noemen vanwege zijn prachtige natuur en vriendelijke bevolking. De flora in Oeganda is zeer gevarieerd. Dichte bossen worden afgewisseld door meren, valleien, bergen en savannen. Oeganda behoort tot de minst bezochte landen in Afrika.
Na het regime van Amin en Obote moest de corruptie worden afgeschaft en degene die zich schuldig hadden gemaakt aan de gruweldaden worden opgepakt. De gevechten duurden tot januari 1986 tot de burgeroorlog eindelijk voorbij was. Museveni is tot op heden nog steeds president van Oeganda. Hij lijkt veel van zijn beloftes waar te maken en Oeganda had de afgelopen tien jaar, de snelst groeiende economie van Afrika en behoort daardoor tot een favoriet land van investeerders.
Oeganda heeft ruim 22 miljoen inwoners. 17% van de bevolking behoort tot de Buganda. Hoewel de meeste Buganda tegenwoordig tot het christendom behoren, hebben ze een traditionele godsdienst die is gebaseerd op geesten en goden. De Nilotisch sprekende Iteso is de één na grootste stam. Zij zijn voornamelijk landbouwers met als belangrijkste producten koffie en katoen. Het grootste deel van hun traditionele bestaan is verloren gegaan in de negentiende eeuw door de macht van de Buganda. De Basoga bezetten 8% van de bevolking en waren voor de komst van de Engelsen voornamelijk veetelers met kuddes geiten en schapen. De Bagisu leven van landbouw in de omgeving van Mount Elgon. De kleinste groep zijn tenslotte de Karamajong. Zij leven in het noordwesten, ten noorden van Mt. Elgon en zijn nauw verwant aan de Turkana uit Kenia en zijn veehouders. Hun veestapel is hun belangrijkste bezit en ze houden zich sterk vast aan hun tradities.

Gorilla, Oeganda

RouteOeganda

Donderdag 27 februariNaar Brussel

Morgen vertrekken we naar Oeganda vanaf Brussel. Er gaat 's morgens wel een trein die om 8:30 uur in Brussel zou zijn (wij moeten er om 8:45 uur zijn), maar we durven het er gewoon niet op te wagen. Daarom hebben we een hotel vlak bij station Noord in Brussel geboekt voor vannacht. Zo hebben we een extra dag vakantie. Een ander voordeel is, dat we niet vroeg op hoeven. Het scheelt toch gauw een paar uur.
We pakken op ons gemak in en vinden het maar vreemd dat we de tijd niet in de gaten hoeven te houden. Het maakt immers niet uit hoe laat we vandaag vertrekken, want er gaat ieder uur een trein. Tegen halfdrie komen we in Brussel aan. Volgens de beschrijving van het reisbureau zouden we met de metro verder moeten, een keer overstappen en dan een stukje lopen. We kijken op de kaart en verbazen ons: als we meteen gaan lopen, is het stukje lopen korter. We gaan dat doen en als we onderweg zijn denken we dat de reden voor de omweg de rosse buurt is waar we door lopen. Men heeft geprobeerd ons daar om heen te leiden.
We gaan de stad in; het is hartstikke mooi weer voor eind februari: lekker zonnetje en een graad of 15. Veel terrassen zijn dan ook gevuld. Het centrum ligt op een kwartiertje lopen en het is er druk met voetbalsupporters. Bij het oversteken door rood licht worden mensen teruggeroepen door politieagenten en dat doen ze dan ook. Bij ons zouden ze niet luisteren; de politie zou trouwens ook niet eens roepen.
In de buurt van het hotel bij het Place de Rogier vinden we een echt buurtcafeetje. Het is er vrij druk met allerlei vreemde mensen: Turken, verlopen vrouwen, een man waar een vrouw achteraan zit maar waar hij niets van wil weten. Echt een volkstent. Het bier kost er maar € 1,40 en het smaakt uitstekend. 's Avonds eten we bij een Chinees.

Vrijdag 28 februariNaar Kampala (Oeganda)

Na een uitgebreid ontbijtbuffet om 7:00 uur lopen we naar het station. De trein naar het vliegveld is erg rustig, er zitten maar weinig mensen in. En bij het inchecken zijn we de enige (!) en het gaat dus supersnel. Niks geen lange wachtrijen en het inchecken zelf gaat ook erg snel. Wat ze in Amsterdam dan allemaal doen? Wat een verschil met Schiphol. We gaan vaker via Brussel!
We kopen nog wat drank en gaan een cola drinken. Het blijft vreemd: we gaan met een groep van acht man van Habari, maar wij zijn vandaag De Groep. De anderen zes komen morgenavond pas aan.
Het vliegtuig zit maar voor een kwart vol en gaat rechtstreeks in acht uur. In Entebbe komen we 's avonds om 21:30 uur aan (twee uur tijdsverschil). Het is er lekker warm: 24º. We kopen een visum van US$ 30 p.p. en de bagage is er al als we bij de band komen. We worden opgewacht en naar het hotel in Kampala gebracht. Het ligt helemaal aan de rand van de stad en Bart Munting (van Habari) wacht ons op. We drinken een biertje boven buiten op het terras. Wat een lekkere temperatuur. We zitten er heerlijk en kletsen wat met Bart.

Zaterdag 1 maartJinja

We worden wakker van het vogelgeluid. Het is mooi weer, zonnig. We zitten aan het begin van de regentijd en we hebben onze paraplu's vergeten. We maken kennis met Bart z'n vrouw en kind en Miriam, onze gids voor de hele reis.
Vandaag gaan we met z'n tweeën naar Jinja. Met Richard als chauffeur en Miriam als gids gaan we met een vierwieldrive-auto op weg. Eerst naar de bank in Kampala om euro's te wisselen voor shilling. Voor € 500 krijgen we ruim 1.000.000 shilling (Ush). 1000 Ush = € 0,50: dat is makkelijk rekenen. Euro's wisselen gaat net zo makkelijk als dollars. Wat een uitkomst!
Daarna gaan we naar het oosten naar Jinja. De weg is goed, aardig asfalt, wel wat grote gaten, maar daar kun je omheen rijden. De mensen zijn erg zwart met allerlei leuke kapsels. Vooral de kleine kinderen zien er zo leuk uit. Lieve bruine koppies. De meisjes dragen veelal kleurige roze en gele jurkjes met veel kant. De vrouwen zijn anders gebouwd dan onze vrouwen. Ze hebben een heel andere kont: als die wat dikker is, steekt die recht naar achteren. We hebben ook wel het idee dat men dat hier mooi vindt, zo'n dikke batterij.
Na een half uurtje horen we een raar geluid bij de wielen en we denken aan een lekke band. We kunnen echter niets vinden en Miriam belt maar voor een vervangende auto. Richard blijft zoeken en kijken en komt tot de ontdekking dat de bouten van de wielen helemaal niet aangedraaid zijn. Fietsen met grote trossen bananen, OegandaDaarna blijkt het euvel verholpen; we moeten er maar niet aan denken, wat er had kunnen gebeuren. Later vertelt Bart, dat alle auto's net bij de garage zijn geweest voor een grote beurt en hij ging er vanuit dat de auto's helemaal in orde waren.
Zonder ongelukken rijden we de rest van de weg. Het is als chauffeur wel uitkijken, want men draait zomaar de weg op. En dan moet er getoeterd worden om ze te stoppen. Men rijdt ook erg hard. We zien onderweg veel plantages met bananen, thee en suikerriet. De buitenwijken van Kampala zijn enorm uitgebreid. Het lijken allemaal aparte dorpjes. Veel mensen zijn op straat en zitten voor de huizen. Men leeft duidelijk buiten. Het ziet er netjes uit: alles is aangeveegd, afval op een grote berg en overal hangt wasgoed te drogen. Er wordt veel fruit verkocht: enorme jack-fruits, veel bananen, hele trossen van zo'n vijfentwintig kilo hangen over de fietsen.
We maken een stop bij Mabire Forest Reserve. We wandelen door het bos onder leiding van een gids die veel vertelt over planten en bloemen. Sommige hebben hele zachte bladen en andere weer bladen als schuurpapier. Grappig. We zien witzwarte en rode colobus-apen, neushoornvogels en roodzwarte vogeltjes. Een lekkere wandeling van zo'n anderhalf uur.
Daarna lunchen we in Jinja, waar we verschillende andere toeristen zien. We eten kip met frietjes voor € 1,50 p.p. IJsvogel, Oegandainclusief een flesje cola. Het geheel doet erg Engels aan: zowel het eten als de taal als het linkse verkeer. We rijden door naar de bron van de Nijl: daar waar die 'ontspringt' uit het Victoria-meer. Er zitten veel vogels: aalscholvers, ijsvogels, ooievaars, reigers, maraboes, zwarte wouwen en andere roofvogels. Het is niet echt spectaculair. Mooier is Bujagali Falls; ze worden watervallen genoemd hoewel stroomversnelling beter op zijn plaats lijkt. Ze zijn al gauw een kilometer breed en er worden allerlei eilandjes door gevormd. Eromheen staat veel bloeiende bougainville wat het geheel een mooi aanzien geeft. We genieten een poosje van het uitzicht en de zon. We moeten uitkijken dat we niet verbranden. Een flesje cola kost hier, op deze toeristische plaats, € 0,15.
Tegen halfzes zijn we terug bij het hotel en drinken boven op het terras een biertje. Het hotel is eigelijk het huis van Bart. We eten er gewoon in de huiskamer en als je wat wilt drinken haal je het uit de koelkast en die vul je dan ook meteen weer bij. Boven is buiten een groot terras met tafels en tuinstoelen. We nemen hier een biertje mee naar toe en zien nu pas het uitzicht over het Victoria-meer. We zitten daar zo'n honderd meter hoger en op de voorgrond staan allerlei tropische planten. Geweldig.
Bart heeft een zoon bij een Oegandese vrouw en die geeft voeding met een grappige melkfles: geen speentje op het eind maar een lepeltje. We gaan met Bart eten in Le Petit Bistro. Je moet wel overal met de auto heen, het hotel ligt te afgelegen. Het is een populaire tent bij toeristen en het zo goed als vol. Als je wat later bent, kan het wel eens lang duren voor je je eten krijgt. Bart raadt de biefstuk aan en die is dan ook erg goed en kost € 5 p.p. We hebben geen tijd voor een voorgerecht omdat Bart zo meteen de rest van de groep gaat ophalen van het vliegveld.

Zondag 2 maartNaar Kibale Forest

We maken kennis met vijf man van de groep, allemaal mannen. Later komt er nog een bij. Nog een man. Lia vertelt ze meteen dat ze daar van gaat profiteren.
Na het ontbijt van eieren met worstjes en verse ananas (erg lekker) gaan we op weg met Fred als chauffeur en Miriam en Hope als gidsen. We rijden vandaag naar Kibale Forest en het wordt een lange rijdag. We gaan wel met de 'grote' bus, zodat er zitplaatsen genoeg zijn, terwijl de achterste twee banken volgestouwd zijn met bagage. We pikken de laatste medereiziger op, die hier in Oeganda een 'bloemenstage' loopt.
Eenmaal buiten Kampala is het erg rustig op de weg. Een enkele auto, in kleine dorpjes wat wandelaars en soms een fiets. Alleen in grote plaatsen rijden auto's. We stoppen verschillende malen om wat te drinken of de benen te strekken en krijgen cakes omdat we pas laat lunchen. Onderweg zien we verschillende colobus-apen, veel maraboes, kwikstaarten en andere felgekleurde vogels. Theeplantages staan op een hoogte van 1.500 meter. In Fort Portal worden boodschappen gedaan en gaan we lunchen. Het is ondertussen 15:30 uur! Wij bestellen rijst met vlees en kip in een sausje. Erg lekker. We hebben net een paar happen genomen als het begint te regenen. We zitten buiten onder een soort partytent, maar als het echt begint te storten, schuiven we toch maar op naar het brede afdak. Het leven ligt even plat, want iedereen is aan het schuilen. Voor de bui was het erg warm, daarna is het iets 'afgekoeld'. Het houdt snel weer op met regenen en het leven komt weer op gang. De weg zelf is grotendeels asfalt en een stuk onverhard. We rijden aardig door.
Wij hebben in principe geboekt voor kamers; het is tenslotte regentijd. En het regent hier nogal eens. Het is er niet voor niets zo groen. We hebben wel een tent in laten pakken, want op een paar plekken zou het erg mooi kamperen zijn. Zo kunnen we ter plekke beslissen. De anderen gaan in principe kamperen. Tegen halfzes komen we aan de rand van het park aan. Het ligt aan een meer, maar we zien maar weinig bos. Vooral theeplantages langs de hellingen. Veel vogels zien we vliegen: reigers, neushoornvogels. We hebben een kamer, groter dan verwacht, met een tweepersoonsbed met muskietennet en een eigen badkamer. Toch wel erg lekker.
We zitten nu voor de deur (overdekt voor als het regent) met uitzicht op het meer en we horen allerlei vogels. Het is wel nog steeds bewolkt, maar het dreigt niet en het zal droog blijven.
Bij het restaurant drinken we buiten een biertje en de vuurkorf wordt vol met hout gestopt en aangestookt. Een halve liter bier (Nile, Bell, Club of Pilsener) kost Ush 1300-1500 (€ 0,65-0,75). Vlakbij zit een vervetaap (meerkat) met lichtblauwe ballen. Miriam en Hope hebben het diner klaar gemaakt: rijst, spaghetti, gehaktprutje en een overheerlijke salade. We maken het niet laat en liggen vroeg op bed. Er is geen elektriciteit. Zodra de schemer valt, barst er een orkest van kikkergekwaak los, dat zowat de hele nacht door zal gaan.


Maandag 3 maartKibale Forest, Bigodi swamp

Chimpansee, OegandaOm 7:00 uur staat het ontbijt al klaar: vers brood met gekookte eieren en ananas. We gaan met de bus naar het park. Daar worden we in twee groepen verdeeld en met een gids gaan we op zoek naar chimpansees. Dat duurt normaal een paar uur, maar we hebben mazzel en reeds na een kwartier zien we al een groep zitten. We gaan van het pad af dwars door de bush. Ze zitten hoog in de bomen te eten. Ze hangen er lekker lui bij en af en toe steken ze een hand uit naar wat vruchten of verse bladeren. Daarbij valt van alles omlaag en als ze plassen, moet je uit de buurt blijven. Ze komen niet dichterbij en zijn niet zo heel goed te zien. We blijven toch een hele tijd staan kijken en zijn tegen elven terug bij het beginpunt.
Ondertussen is de lunch klaar en we krijgen kippensoep en pannenkoeken. Het gaat er grif in.
We zagen ook een rode colobus-aap, bavianen en heel veel grote vlinders. Het is een warme zonnige dag. Het grootse deel lopen we gelukkig in de schaduw.
Als we naar Bigodi swamp rijden, ontmoeten we een familie bavianen. Ze zitten midden op de weg en vlak langs de kant in de berm.
Bigodi is een moerasgebied waar ook veel soorten apen en vogels zitten. We zien o.a. rode colobus-apen, bavianen en heel veel hele kleine en hele grote vogels, waaronder een gekleurde ijsvogel en de ross's turacoPad in Bigodi Swamp, Oeganda (loerie) en de grote blauwe turaco (zo'n vijftig centimeter groot). We genieten van alle kleuren groen en alle vogels. Het is wel erg warm geworden ondertussen. We zijn lekker op tijd terug en drinken een biertje op het terras voordat we gaan douchen. Als er elektriciteit is (en die is er), hebben wij het voordeel van een warme (elektrische) douche.
's Avonds eten we in het restaurant waar men een buffet heeft gemaakt. Het is een soort luxe kamperen, vaak eten in restaurants en die ene keer dat dat niet gebeurt, koken Miriam en Hope en die ruimen ook alles op. We hoeven niet mee te helpen. Erg prettig.

Dinsdag 4 maartNaar Queen Elisabeth N.P.

Evenaar, OegandaNa het ontbijt rijden we eerst weer naar Fort Portal, waar de lunch in de vorm van tosti's wordt besteld. De stroom is echter uitgevallen zodat we het met vers brood moeten doen. We lopen een rondje over de markt aan de overkant, maar dat is niet veel. Men verkoopt allerlei oude verroeste dingen. Het ziet er armoedig uit.
We rijden naar Queen Elisabeth N.P. en passeren onderweg de evenaar, waar we even een foto maken voor de homepage. Meteen als we QE inrijden, zien er de eerste dieren: waterbokken. De mannetjes met horens, de vrouwtjes wat lichter. Sommige zijn vrij dichtbij, maar wel erg schuw. We zien ook een visarend en andere roofvogels, wrattenzwijnen, een olifant. Veel vogels en vogeltjes.
Wij kamperen vandaag ook. Een mooie plaats aan het Kazinga-kanaal. We zien daar (wel ver weg nog) verschillende nijlpaarden en een hele kudde buffels. Op de campingplaats staat een rond, stenen, open gebouw, een toiletgebouw en wat douches. Er is verder niemand, dus we hebben de ruimte. Er wordt wel gewezen waar je niet moet gaan staan, vanwege het wild dat er gewoon rond kan lopen. Olifanten, OegandaLater komen er nog wat toeristen bij, die tientallen meters verderop hun kamp maken.
Het is bloedje heet, maar de kampplaats ligt hoog en er staat een lichte verkoelende wind. De wrattenzwijnen met kleintjes lopen om de tenten en ook de maraboes komen erg dichtbij. We zitten met z'n allen in het stenen gebouwtje in de schaduw en alle verrekijkers worden tevoorschijn gehaald.
Om 16:30 uur vertrekken we voor een gamedrive: waterbokken, kobs, olifanten, maraboes, buffels, parelhoenders, drie leeuwinnen, nog meer olifanten bij het water en op de weg. Veel kleintjes lopen ertussen. We zien geen andere toeristen in auto's of busjes. Wat een verschil met andere wildlanden.
We eten 's avonds in de 'kantine', een soort buffet. Smaakt uitstekend. De tent is nog helemaal warm en we gaan eerst op muggenjacht. Die muggen zijn erg groot en erg taai. Het is helder buiten wat een mooie sterrenhemel oplevert.

Woensdag 5 maartQueen Elisabeth N.P.

Om 6:00 uur op voor een gamedrive. We zien vogels, waaronder gieren, arenden en trappen, nijlpaarden, buffels, kobs, veel waterbokken, en drie (andere) leeuwinnen. Een vrij magere opbrengst. Ook wat meer auto's, maar druk kun je het bepaald niet noemen. Het is alweer vroeg warm en zonnig.
Met een boot varen we op het Kazinga-kanaal langs de oever. Er zitten honderden olifanten, sommige in het water en die proberen angstvallig hun staart boven water te houden. Grappig. Veel kleintjes zijn er in alle maten. Ze blijven imponeren. Grote flaporen hebben ze. Ook heel veel nijlpaarden in het water. We zien veel oren en ogen en als we dichterbij komen, verdwijnen ze allemaal onder water en duiken ze ergens anders weer op. Soms lijkt het of de hele boot is omsingeld en zie je overal luchtbelletjes. Je ziet ze niet zo goed, want ze zijn overdag maar weinig op het land. Daar drogen ze n.l. snel uit door de zon, zodat ze 's nachts aan land gaan om te grazen. Leeuw, OegandaWe zien er nog wel een lopen en even later ook een kleintje. Moeders ligt half in het water en roept die kleine terug. Snel plonzen ze allebei in het water. Slechts één krokodil zien we rap het water inschieten. Die zijn hier zeldzaam. Veel grote reigers en ooievaars, lelielopers, ijsvogels en maraboes. Ook een hele kudde buffels.
's Middags luieren we wat en tegen de avond maken we nog een gamedrive. Het is nog steeds erg warm. We zien niet veel nieuws, een kroonarend, en de rest is meer van hetzelfde. Vlakbij de kampplaats zien we op het allerlaatste moment twee mannetjesleeuwen. Mooie koppen hebben die met van die lange manen. Het is toch wel zo bijzonder dat een auto met plaatselijke bevolking ook stopt om te kijken.
We eten weer in hetzelfde restaurant waar we weer, net als gisteren, eerst alle mieren van tafel vegen. Vlakbij staan zo'n twintig maraboes.

Donderdag 6 maartNaar Lake Mburo N.P.

Het is een snelle groep. Een uur voor de geplande vertrektijd rijden we al.
Onderweg zie je in alle dorpjes overal bananen liggen. Enorme trossen van wel vijfentwintig kilo. Het zijn grote groene bakbananen. Daarnaast hebben ze kleine gele bananen die je zo kunt eten en ook nog bananen voor de brandewijn.
Het is een erg warme dag. Gelukkig is het 's middags wat bewolkt, want de streek staat bekend als zeer warm. We gaan vandaag naar Lake Mburo N.P.. We slaan de onverharde weg in naar het park en zien een kudde Nyankole koeien, runderen zoals je hier veel ziet. Meteen in het park zien we een paar kroonkraanvogels, zebra's en waterbokken. Kraanvogel, OegandaWe zetten de tent op aan de rand van het meer en daarin zitten vlak langs de kant (een paar meter lager) een paar nijlpaarden. Overal hoor je hun gebrom. We denken dat de kant hier te steil is voor de nijlpaarden om aan land te komen.
We drinken een biertje op het terras aan het water en zien veel nijlpaarden, ijsvogels en arenden die op visjacht zijn. We gaan weer voor een gamedrive en zien veel beesten: zebra's, topi's, zeldzame en schichtige elanden, gieren, waterbokken, impala's, wrattenzwijnen, een bosbok die snel weg springt, heel veel vogels. Weer terug op de camping drinken we nog een biertje. We zitten midden in de natuur met veel brommende nijlpaarden om ons heen. Net na het eten komt er iemand aangehold: er zitten twee luipaarden, er zitten twee luipaarden. Iedereen rent naar onze bus en helemaal volgeladen rijden we snel weg. Ze zitten heel dichtbij: een loopt er op de weg en de ander zit links in de bosjes. Jammer dat het donker is. We gaan terug om een kampvuur te maken en van een geweldige sterrenhemel te genieten. In het licht van de zaklampen zien we hele kuddes waterbokken op de kampplaats lopen. Als we om het vuur zitten, horen we gegraas dat dichterbij komt. We schijnen met onze lantaarns en zien een paar hippo's bij de bosjes.Ze kunnen niet tegen de zon, zodat ze overdag in het water slapen en 's nachts zo'n honderdvijftig kilo gras eten. Ze vreten systematisch het hele grasveld kort. Als we eenmaal in bed liggen, worden we weer wakker van de grasmaaiers. Ze komen erg dichtbij en het zijn er minstens drie. Op een gegeven moment lopen ze een paar meter achter de tent. In het vage licht van de sterren zien we hun silhouet. We bedenken dat nijlpaarden toch wel erg groot en zwaar zijn, heel erg snel (wij houden die niet bij) en hopen maar dat ze goed kunnen zien in het donker. Wij voelen ons erg klein en nietig in ons tentje. Maar ze grazen keurig om de tent heen en brommen alleen een paar keer. Dat klinkt trouwens ook wel erg hard, zo dichtbij. We worden 's nacht nog een paar keer wakker als ze weer erg dichtbij zijn. Je hoort ze niet lopen, alleen grazen. Een hele ervaring.

Vrijdag 7 maartNaar Lake Bunyony

Tijdens het ontbijt kijken we nog even bij de rivier waar twee grote en een kleine nijlpaard erg dichtbij de kant zitten. Er zit een vogel op de buitenspiegel van de bus die zichzelf de hele tijd aanvalt.Lake Bunyonyi, OegandaVandaag rijden we naar Lake Bunyonyi. Onderweg zwaaien de kinderen wat aarzelend; ze bedelen niet en zijn duidelijk geen toeristen gewend.
In Kabale lunchen we eerst met een sandwich met tonijn en een clubsandwich met friet en mayonaise,
Om 14:30 uur zijn we al op de plaats van bestemming. Wij nemen weer een kamer, terwijl de rest kampeert. In dit meer en in deze buurt zit geen groot wild (uitgezonderd vogels) en zal het ook niet spannend worden vannacht. Wij geven nu de voorkeur aan meer ruimte en een eigen warme douche. Ook de batterijen kunnen weer opgeladen worden. Als we morgen naar de gorilla's gaan, moeten ze vol zijn.
Voor onze kamer hebben we mooi uitzicht over het meer (zwemwater). Het is de hele dag al bewolkt en duidelijk minder warm dan tot nu toe. Wel lekker. Er is een restaurant waar we een biertje drinken, ook met uitzicht op het meer. Het wordt wel steeds donkerder en het begint te waaien. Tot nu toe is het droog.
Het is een mooi aangelegd park met veel bomen en bloemen waarin kolibries zitten. We zitten 's middags op het terras lekker te lezen. Een beetje ontspanning. Het dondert, maar even later trekt het weer open en schijnt de zon weer. Het is niet zo warm hier; lekker om in de zon te zitten (2.000 meter hoogte).

Zaterdag 8 maartNaar Bwindi

Bij de bakker in Kabale kopen we broodjes voor de lunch: een soort cinemarol, een kaasbroodje en een stuk pizza.
We gaan op weg naar Bwindi en het is alweer zonnig. De weg is onverhard, stoffig en bergachtig. Afhankelijk van het weer kan de rit korter of langer duren. Zo te zien heeft het al lang niet meer geregend, want alles is kurkdroog en stoffig. Wij zijn dan ook spoedig bedekt met een dun laagje oranje stof.
Tegen tweeën komen we aan en we krijgen banda Olifant, een tweepersoonshut. Vier anderen van de groep nemen een vierpersoonshut die nog vrij is. Twee man volharden in het kamperen.
Het is prachtig zonnig warm weer. Het staat er om bekend dat het hier vaak regent en koud is. Nu dus niet. Ondanks het feit dat het regentijd is.
We lezen wat en rusten uit op de bedjes in de schaduw. 's Avonds als we net bij het kampvuur zitten, begint het te regenen. Niet zo hard, een uurtje. We zijn benieuw hoe het morgen zal gaan.


Zondag 9 maartBwindi

Op zoek naar de gorilla's. Het is vannacht droog gebleven, denken we. We hebben verhalen gehoord over glibberige, steile paden, regen, uren banjeren en rennen dwars door de bush over een 'pad' dat net gekapt is. We hebben mazzel, het is droog, bewolkt en ook het pad is droog en goed te belopen. En de gorilla's zitten dicht in de buurt. En dat is te merken aan het tempo. Wij zitten in de HB-groep samen met Willem en Michael. Deze groep is nog niet zo lang gelden afgesplitst van een andere groep en er mogen maar vier mensen bij. De anderen gaan naar de A-groep en er is nog een groep Amerikanen voor de andere groep. We nemen allebei een porter voor 5000 shilling (€ 2,50). Lia omdat ze een zware tas heeft en Martijn omdat hij vindt dat de mensen hier nog wat kunnen verdienen. Verder lopen er nog een gids en wat bewakers met geweren mee. We wandelen niet al te snel de berg op (van 1.470 meter naar 1.865 meter) en blijven regelmatig stil staan om naar vergezichten, neushoornvogels en planten te kijken. We hoeven niet te rennen gelukkig. En nog steeds over een pad. Na anderhalf uur zijn we op de eerste top. Hier achter zijn de gorilla's gisteren gezien, dus we zijn benieuwd. Gorilla, OegandaEr zijn al twee stafmensen met geweren en kapmessen vooruitgegaan. Onze gidsen hebben contact met hen en zij vertellen dat ze de gorilla's al gezien hebben. In de volgende bocht zien we die twee mannen en nog geen tien passen verderop zit onze eerste gorilla in de bosjes. Het is een vrouwtje en ze zit lekker blaadjes van de bomen te eten. Ze zit slechts op een paar meter afstand. De gidsen hakken nog wat takken en bladeren weg, zodat wij ze wat beter kunnen zien. Dat vindt ze niet zo leuk en slaat terug alsof ze wil zeggen: die zijn van mij, afblijven. Voor de rest blijft ze rustig zitten. Er zit ook een kleintje in de bosjes, maar die is niet zo goed te zien. Als mevrouw weg gaat, gaan wij haar achterna de bosjes in. Er wordt een paadje gehakt en niet veel later zien we de zilverrug, het dominante mannetje van de groep. We zien hem zitten en hij lijkt net een grote plompe zak. Pas als hij gaat lopen, zien we hoe enorm groot hij is. Wat een dier. Geweldig!. Hij trekt echter verder. De hele groep (zo'n tien stuks) zit te eten en een paar vrouwtjes en kleintjes zitten vlakbij. Voor we de zilverrug kunnen volgen, moeten eerst de andere weg zijn. Zilverrug, OegandaEven later verdwijnen ze en kunnen wij erachteraan. We zien de zilverrug lekker in het gras liggen en een vrouwtje zit een kleine te vlooien. We zien ook nog een vrouwtje die een hele kleine draagt. Als we weer vertrekken, je mag er maar een uur blijven, zit er nog een kleintje op het pad. Er komt er nog een bij en ze zitten even lekker te rollebollen. Pas als even later de zilverrug passeert, realiseren we ons pas hoe klein die kleine eigenlijk zijn. En ze zijn best nog wel groot. We lopen rechtsaf naar een swamp. Lia en Michael en de gids lopen voorop, maar ze rennen meteen terug: bijen. Lia wordt twee keer gestoken en Michael vier keer. Gelukkig zijn het geen killerbees.
De andere groep heeft een grotere groep gorilla's gezien, ook van dichtbij. Iedereen is 's middags dan ook zeer tevreden. Onze reis is geslaagd.
's Middags is er een optreden van kinderen uit de buurt. Er werd hier nogal gebedeld; nu treden ze op en het geld dat ze ophalen komt bij de hele groep terecht. Daarnaast hebben alle kinderen wat gemaakt: houten gorilla's, tekeningen, mandjes, dienbladen, giraffen. Als je die koopt, dan komt dat direct aan de familie. We kopen verschillende dingen en doneren ook wat. Het dansen is erg leuk, een van de betere die we ooit gezien hebben. Het is een vrij grote groep en iedereen is heel enthousiast. Jammer, dat het halverwege goed begint te regenen. Iedereen vlucht naar binnen en een half uurtje later maken ze het gewoon af. We kopen een T-shirt voor 15000 shilling.

Maandag 10 maartNaar Kisoro

We moeten vroeg op want Loek moet in Kabale de bus halen naar Kampala. Hij gaat een paar dagen werken en sluit zich later weer bij ons aan.
In Kabale kopen we allemaal een T-shirt waarbij we de kleur en de opdruk zelf kunnen kiezen. Als we over een paar dagen terugkomen, zullen ze klaar zijn.
De rit naar Kisoro gaat helemaal over onverharde wegen. Door de buien van de afgelopen dagen is het aanzienlijk minder stoffig. De weg is mooi met veel uitzichten en akkertjes. Af en toe wat roofvogels, kroonkraanvogels en bavianen. Het is half bewolkt, half zonnig en niet zo warm. Bij Kisoro zien we de Sabyinyo-vulkaan liggen, die drie pieken achter elkaar heeft. Het is niet zo helder dus zien we ze niet zo goed.
In het Traveller Rest runt sinds een paar dagen een Nederlandse de tent. De kamers liggen om een tuin heen en wij hebben een soort suite met een eigen zitkamer. Als wij even later op het terras zitten met een koud biertje, denken we wel dat we het hier een paar dagen kunnen uithouden. Bovendien schijnt net even de zon en is die niet te heet. Kunnen we even bij bruinen. We zitten op 1.900 meter hoogte.Kameleon, OegandaZo zit je te bakken in de zon en zo regent het. Na een uurtje zien we de bui aankomen. We zetten snel de tafels en stoelen onder het afdak, zodat we droog buiten kunnen blijven zitten. Miriam komt aanlopen met een tak waarin een kleine kameleon zit (drie centimeter). Als je hem op je vinger neemt, zie je goed hoe klein die is. Even later is het weer droog en helder. We eten spaghetti met gehaktsaus en kaas en frietjes met mayo en salade. Fruit toe. Het smaakt allemaal uitstekend. Hoewel we op 1.900 meter zitten, horen we 's nachts teveel gezoem van muggen om lekker te slapen. Pas als we ons muskietennet hebben opgehangen, dromen we weg.

Dinsdag 11 maartKisoro

Ontbijt met Spaanse omelet en dezelfde lekkere kaas als gisterenavond. Bij de kaas ligt een kaasschaaf, maar de Afrikanen hebben geen idee hoe daar mee om te gaan: men probeert er mee te snijden.
"We lopen het dorp in, maar er is alleen op maandag markt. Die zag er gisteren, toen we er langs reden, erg kleurrijk uit. Jammer.
We wandelen zo'n twee uur en iedereen zegt vriendelijk gedag en roept mzungu (blanken). Iedereen kijkt ons na en zegt wel wat. Er wordt veel gefietst. Veel fietsen hebben een bagagerek met daarop een kussen vastgemaakt. Het zijn de plaatselijke taxi's. We zien verschillende mannen aan het werk in timmermansfabriekjes. Normaal doet men niet zoveel. Als we al die dorpjes doorrijden, is er nooit enige activiteit. Iedereen zit altijd maar te zitten. Als er wat gebeurt, is het tempo erg laag.
Het is half zonnig, half bewolkt. We lunchen met frietjes, worstjes, salade en fruit. 's Middags zitten we in de tuin te lezen. Er komen allerhande vogels aanvliegen: kraaien, reigers, ooievaars, habada-ibissen, kwikstaartjes, bijeneters, kolibries, lijsters/tapuiten, zonnevogels, kraanvogels. Het blijft zonnig en we kleuren aardig bij.

Woensdag 12 maartKisoro

Met Peter en Hans gaan we naar de Sabinyo Gorge in Mahinga Park. Er staat een gids klaar met geweer en wij gokken hoeveel soldaten er mee zullen gaan. We houden het op drie. En dat blijkt goed: alleen wij dachten drie man voor ons vieren, maar het is drie man per persoon. Allemaal in uniform en met geweer.
Weinig hoogteverschil staat er overal. Maar wij vinden vierhonderd meter omhoog toch wat anders dan een vlakke tocht. Dat valt tegen. Er staat ook dat het een van de beste locaties is voor vogelliefhebbers. We hebben ze wel gehoord, maar niet gezien. Het landschap is verder wel mooi. Op de terugweg krijgen we een kleine Hollandse bui op ons hoofd. Terug op Travellers Rest krijgen we gebakken vis, friet en salade. We groeien hier nog eens dicht.
Om 16:00 uur Afrikaanse tijd (16:45 uur voor ons) treedt er in de tuin van het hotel een groep pygmeeën op. Mooi gekleurde vrouwtjes, de mannen zien er maar sjofel uit en de kinderen vies. De pygmeeën zijn de eigenlijke bewoners van deze streek en zijn verjaagd. Nu leven ze in een kamp. Ze willen niet werken, de kinderen gaan niet naar school (geen enkele pygmee heeft dat ooit gedaan) en leven van het bedelen. De mannen en vrouwen dansen en aan de zijkant doen de kinderen mee. Vooral die laatste zijn erg enthousiast. Er is een hele kleine die nog maar net kan lopen en die is allerleukst aan het proberen om mee te dansen. Er is veel aanloop van plaatselijke mensen die de pygmeeën eigenlijk maar niets vinden. Ze trekken er hun neus voor op. We doneren weer wat en ze zijn ook erg blij met een aantal lege plastic flessen en wat kleding.
's Avonds is er een barbecue. Ze hebben zich vreselijk uitgesloofd. Soep vooraf met knoflookbrood, aardappel- en wortelsalade, pinda- en knoflooksaus en een spies (een echte boomtak) met vlees, uit, wortel en paprika, en een ribbetje, dat een stuk groter is als bij ons, zeker drie keer zo groot. Het smaakt heerlijk. Als toetjes krijgen we gebakken ananas en geflambeerde banaan.

Donderdag 13 maartNaar Kampala

Vertrek om 6:50 uur naar Kampala. Het wordt een lange rijdag. Het eerste stuk tot Kabale is onverhard, daarna asfalt. Zoals gewoonlijk wordt er erg hard gereden. Daar gebeuren dan ook de meeste ongelukken mee. We hebben al een paar keer vrachtwagens in de greppel zien staan. We halen onze voorgedrukte T-shirts op (Ush 11.000 per stuk). We lunchen met broodjes en yoghurt langs de kant van de weg. Onderweg kopen Miriam en Fred grote trossen bananen voor hun familie die op het dak van de bus gebonden worden. We pikken Loek weer op bij de kassen en komen rond 17:00 uur bij het hotel van Bart in Kampala aan, waar we wat boven op het terras drinken.
Met z'n allen gaan we bij Le Petit Bistro wat eten, waar wij al eerder met Bart zijn geweest. We hebben nu meer tijd en kiezen ook een voorafje: gerookte plaatselijk vis en salade niçoise en daarna dezelfde steaks als de vorige keer. Smaakt weer erg goed. Dat geldt ook voor de whisky die we later op het terras drinken.


Vrijdag 14 maartNaar Murchison Falls N.P.

Murchison Falls, OegandaVandaag vertrekken we naar Murchison Falls N.P., driehonderd kilometer ten noorden van Kampala, waar we eerst boodschappen doen. De eerste tweehonderdvijftig kilometer ligt er een goede asfaltweg, waar maar weinig verkeer is en het gaat dan ook erg snel. Het laatste stuk is onverhard. We lunchen onderweg met vis en patat, met mayo uiteraard. Eenmaal in het park zien we vogels; de meeste andere dieren zitten aan de andere kant van de Nijl en kunnen niet zwemmen. We zien grondneushoornvogels, ijsvogels en duizenden zwarte ooievaars. Als het net geregend heeft, eten die de termieten die dan omhoog kruipen. Ook zien we wrattenzwijnen, kobs, hartenbeesten en maraboes. We gaan aan de bovenkant van de watervallen kijken. Veel water dat door een nauwe doorgang wordt geperst. Op weg naar het kamp regent het. Tot nu toe was het warm en droog. Regen hadden we eigenlijk elke dag verwacht.
De maraboes en varkens lopen over het kamp. Iedereen heeft een banda met twee bedden met een muskietennet. We hebben mooi uitzicht over de bush en de Nijl. 's Avonds treft iedereen een brandende olielamp aan voor zijn hut. Er liggen ook spiraaltjes tegen de muggen.

Zaterdag 15 maartMurchison Falls N.P.

Vroeg op voor een gamedrive aan de andere kant van de Nijl. Bij de pont liggen weer volop nijlpaarden. Voor de rest is er maar weinig te zien: een kudde olifanten, een paar rothschild-giraffen, hartenbeesten, oribi's, kobs, een enkele waterbok en wat vogels waaronder een zwarte wouw en een kievit. Zelfs de gids valt het tegen.
Zoals iedere dag ontbijt met verse ananas. Die gaan we thuis nog missen. Bij de lunch krijgen we soep en pannenkoeken.
Daarna maken we een boottocht op de Nijl naar de watervallen. Nijlpaarden, OegandaWe weten nu hoe de nijlpaarden aan hun naam komen: we zien er duizenden. Misschien iets overdreven, maar het zijn er wel heel erg veel. Ook grote krokodillen van drie-vier meter lang waarvan sommige met de bek open liggen. Prachtig gekleurde bijeneters en ijsvogels, o.o. de 'giant', zitten dichtbij. Schitterend. Erg dicht komen we niet bij de watervallen. De stroming is daarvoor te sterk.
Het is erg warm vandaag. We kunnen op de boot boven op het dak, maar daar verbrand je levend. Deze boottocht is erg de moeite waard.
We zitten net een biertje te drinken als er twee busjes met Oegandezen aan komen rijden. Onvoorstelbaar hoeveel mensen er uit komen. Ze gaan allemaal een biertje drinken, ook de vrouwen, en de kinderen krijgen een douchebeurt met flesjes water. We vragen ons wel af wat ze komen doen. Men is hier niet geïnteresseerd in de natuur. Even later vertrekken we zeer. Veel mensen in de laadbak; de benen bungelen buiten boord. Ze wachten op twee mensen die de baas zijn, maar die bestellen doodleuk nog een biertje.

Zondag 16 maartMurchison Falls N.P.

Door het afwijkende reisschema van onze groep zitten we maar een hele dag hier in het park in plaats van twee. Toch willen we de boottocht naar de delta niet missen. Hier is de grootste kans om de schoenbekooievaar te zien. En daar komen we tenslotte voor; samen met de gorilla's natuurlijk. Schoenbekooievaar, OegandaSchoenbekooievaar, OegandaWe hopen dat we hem zien en dus boeken we een aparte excursie hier naar toe voor Ush 20.000 p.p. en de tocht zal maximaal zes uur duren, afhankelijk van wanneer we de schoenbek zullen zien. Nu zien we heel veel: blauwe ijsvogels, arenden, prachtige roodzwarte pluviers, gele wevers, roodbruine en geelbruine hagedissen, veel nijlpaarden. Veel lopen er op de kant of half in het water. Ze kunnen verrassend snel het water induiken. Olifanten, hartenbeesten, visarenden, grote gele leguaan, krokodillen (ook een hele kleine), kleine groene waterslang, grote reigers, aalscholvers, fel gekleurde bijeneters en zwartwitte ijsvogels, kroonkraanvogels, zwarte ooievaars en een sabelbek, kieviten, een paar apen. En de schoenbekooievaar! Op de heenweg zit er eentje die vrij snel weg vliegt. De tweede die we zien, blijft lang zitten en loopt een heel eind met de boot mee. Op de terugweg zien we nog een schoenbek (waarschijnlijk dezelfde als de eerste, want hij zit op dezelfde plaats). Heel apart.
Goed 13:00 uur vertrekken we naar Kampala. Soms een regenbui, dan weer zon, soms een kleine zandstorm.
We eten weer bij Le Petit Bistro en nemen nog een afzakkertje boven op het terras.

Maandag 17 maartNaar Bukasa Island (Ssese-eilanden)

Na het ontbijt rijden we naar Kampala om geld te wisselen en boodschappen te doen. Daarna gaan we door naar Entebbe. Alle spullen worden aan boord van een boot gedragen en daarna zijn wij zelf aan de beurt. Op de nek of in de armen worden we naar de boot getild. Een lange smalle boot met een dakje tegen de regen of, in ons geval, tegen de zon. Het is goed warm. In het begin zijn vrij hoge golven en we hebben allemaal regenkleding aan tegen het opspattende water. De tocht duurt vierenhalf uur. Onderweg zien we veel vogels: reigers, maraboes, aalscholvers, meeuwen en pelikanen. We lopen een half uur naar de missiepost van father Christoffel, terwijl de bagage ons achterna komt met de trekker. We zetten onze spullen in de kamer, terwijl de anderen de tenten opzetten en gaan buiten op het terras zitten. We worden opgewacht met heerlijke verse ananas en zelf gemaakte vruchtenwijn. We hebben de verrekijker bij ons en zien neushoornvogels met dubbele tok, ijsvogels, sijsjes, zwaluwen, paradijsvogels met erg lange staarten, soms drie maal zo lang als het lijfje. We hebben prachtig uitzicht over het Victoria-meer met z'n vele eilandjes.
Er is geen elektriciteit en stromend water. De wc is een gat in de grond met een plank met stop erop. De douche is een zwarte zak met water met een kraantje opgehangen aan een tak. Overal staan olielampen. Er is een grote kist met ijs waarin drankjes zitten. We eten soep en rijst en gekookte aardappelen met groente en vis. Later drinken we nog wat bij het kampvuur.

Dinsdag 18 maartBukasa Island (Ssese-eilanden)

Het heeft 's nachts goed geregend, maar 's morgens is het weer droog. Voor het ontbijt zitten we al op het terras naar alle vogel(tje)s te kijken.
Na het ontbijt gaan we met Peter, Hans, Miriam en Hope wandelen. Het is een redelijk vlak terrein en grotendeels door het bos. Maar goed ook, want de zon is gaan schijnen. Het temperatuurverschil tussen een plaatsje in de zon en in de schaduw is vrij goot. Overal om ons heen horen we vogelgeluiden. Verder niets. Het lijkt wel een grote volière. Een echt paradijs voor vogelliefhebbers. We zien veel paradijsvogels met lange staarten, zowel rode als witte en veel neushoornvogels. Verder vooral heel veel kleine vogels. We komen bij een dorpje waar we in de 'kroeg' wat drinken. Het dorp is drie keer niks. Kleine, houten, gammele huisjes met niets erin. In de kroeg zit al een aantal mannen te zuipen van de plaatselijke jenever. En het is pas 11:00 uur.
We wandelen weer langzaam terug en worden halverwege opgepikt door de trekker. We kruipen in de laadbak en schommelen terug naar father Christoffel.
Het dreigt ondertussen wel te gaan regenen en we zijn blij dat we het met het wandelen droog gehouden hebben. Het blijft echter droog en even later gaat de zon weer schijnen.
Voor de lunch is er een lekkere stoofpot met vlees en salade. 's Middags doen we niet zoveel: vogels kijken en proberen die te fotograferen. Vooral de paradijsvogels willen we er op. De mannetjes zijn rood en de vrouwtjes wit. De ellende is alleen dat deze vogels nooit stil zitten. Ze zitten twee seconden op een tak en hup, daar gaan ze weer. De neushoornvogels maken veel lawaai.
We nemen een douche onder de ophangzak en lezen wat. Maar we horen en zien zoveel vogels, dat er eigenlijk niets van lezen komt.

Woensdag 19 maartNaar Kampala

Ontbijt om 7:00 uur met pannenkoeken. Alle bagage wordt weer op de trekker geladen en wij lopen het half uur naar de boot. Lopen gaat sneller dan de trekker. We gaan weer terug naar Kampala. In de boot houden we de regencapes in de buurt, want het ziet er wel heel erg donker uit. Het flitst in de verte, maar we houden het droog. Het water is een stuk kalmer als op de heenweg en we doen er dan ook maar tweeënhalf uur over. De plaatselijke bevolking vindt het erg koud en Miriam heeft een slaapzak om, maar wij zitten gewoon in onze T-shirts.
We rijden naar Kampala, waar we naar een markt gaan met allemaal souvenirstalletjes. We zien een groot houten hoofd dat we mooi vinden. We vragen ons wel af hoe we dat mee zouden moeten krijgen, want het is nogal groot en past niet in onze rugzak. De prijs is Ush 45.000 en wij willen het voor Ush 20.000 hebben. Ze zakken echter niet verder dan Ush 30.000 en dus kopen wij (nog) niets. Wij hebben immers nog twee dagen. Ondertussen is het zonnig en erg warm geworden.
's Avonds nemen we afscheid van het team en de groep in het Carnivore-restaurant. We eten er zebra, krokodil en eland. Wij hebben het Carnivore-restaurant in Nairobi in gedachten en dan valt het hier tegen. Maar het is wel lekker.

Donderdag 20 maartKampala

We staan om 6:00 uur op om de groep uit te zwaaien. Zij vertrekken vandaag naar huis, wij gaan pas morgenavond. Daarna gaan we weer terug naar bed en slapen nog een paar uur.
's Nachts heeft het geregend en als we naar Entebbe rijden, druppelt het nog wat. Het klaart echter op en het zal een erg warme dag worden. Vanochtend om 4:00 uur is de oorlog tegen Irak begonnen.
Na het ontbijt hebben we een auto met Richard als chauffeur tot onze beschikking. We rijden eerst naar Entebbe voor de dierentuin. We willen hier de schoenbekooievaar van dichtbij fotograferen. De dierentuin is mooi opgezet en de beesten zitten in ruime hokken. Ze hebben alleen plaatselijke dieren zoals neushoorn, leeuw, luipaard, hyena, krokodil, buffel, kob, civetkat, apen, struisvogel en de schoenbekooievaar. Die zien we van heel dichtbij. Er zit gaas voor, maar daar zit een gaatje in zodat we mooi kunnen fotograferen en filmen. Even verderop staan we er nog dichterbij en zit er alleen een hek tussen ons. We zouden hem zo aan kunnen raken. Kroonkraanvogels lopen er los rond en laten zich van dichtbij bewonderen. Er zitten veel vogels in de bomen en bosjes en we zien zelfs nog een grote blauwe turaco van vrij dichtbij.
Daarna gaan we naar Naggalabi Buddo, de plaats waar de kabaka's, koningen, gekroond worden. Er is nog steeds een koning (van de Buganda): Ssabasajja Kabaka Ronald Muwenda Mutebi, de zevenendertigste koning die in 1993 is gekroond. Er is niet veel te zien en we besluiten om de tweede plaats te laten voor wat hij is.
De rest van de middag gaan we lekker op het dak zitten lezen met een 'Nile' onder handbereik.
's Avonds worden we op ons verzoek naar de Ethiopiër gebracht. We zitten heerlijk buiten in de tuin onder een grote rieten parasol. Het is er vrij rustig. Ze hebben dezelfde steaks als bij Le Petit Bistro, misschien zijn ze hier nog wat goedkoper. We zitten in ieder geval wel veel gezelliger. Maar wij zijn voor de enjerra hier naar toe gekomen en die bestellen we dan ook. Eerst wordt ons een kom met een stuk zeep voorgehouden waar men water ingiet, zodat we onze handen kunnen wassen. Bestek krijgen we niet. Dan volgt een grote schaal (vijftig centimeter doorsnee) met een groot puntdeksel. Hierin ligt de enjerra met daarop allerlei verschillende hapjes: ei, vlees, groente, bonen, kaas. We scheuren stukjes enjerra af en pakken daarmee een hapje. Heerlijk. Sommige dingen zijn vrij pittig, maar alles gaat schoon op. We genieten. Na afloop komen ze weer met kom met heet water deze keer. Richard komt bij ons zitten en samen drinken we nog een biertje en kletsen we wat. Kosten: Ush 25.000 (€ 12,50) voor twee personen.

Vrijdag 21 maartKampala, naar Brussel

In alle vroegte regent het weer, daarna klaart het op, maar het blijft wel bewolkt tot ver in de middag. We hebben om 9.00 uur met Richard afgesproken, maar hij is er niet. Hij wordt opgebeld en hij dacht 'het regent en dus zullen ze wel niet zo vroeg weg willen'. Echt Afrikaans.
We gaan eerst naar een 'koninklijk paleis' bij de Kasubi heuvel. Het is de oudste vestigingsplaats van de koningen in Oeganda, waar verschillende koningen begraven liggen. De tombes zijn traditioneel gebouwde grote ronde hutten, opgetrokken uit hout, riet en gras. In de graftomben zien we portretten van de koningen, wapens, muziekinstrumenten en andere persoonlijke dingen. Er staat ook een opgezet luipaard dat een speeltje was van een van die koningen. Deze is wel de moeite waard. Hier is tenminste binnen wat te zien.
We rijden terug naar Kampala en gaan eerst naar een kleine souvenirplaats. Weer allemaal winkeltjes. We zien twee mooie zwarte hoofden, maar we kiezen toch voor die grote bruine die we gisteren gezien hebben. We rijden naar die markt en gaan terug naar dat ene winkeltje. Wij vertellen dat we wel iets omhoog willen en meteen doet zij dat ook. Dat werkt dus niet en ze durft zelfs te beweren dat ze gisteren niet lager zat. Ze liegt en wij vertrekken. Hier hebben we geen zin in. Bij een ander zien een mooi paar hoofden hangen. Hetzelfde soort, iets kleiner, maar mooier afgewerkt. Ze vragen voor beide beelden samen Ush 100.000. Uiteindelijk worden we het eens over Ush 65.000 (€ 32,50).
Bij Nando's eten we een hamburger en kip met friet en daarna laten we ons terug rijden naar het huis van Bart. Dat is dan weer erg lekker. Niks geen hotel, waar je om 12:00 uur van de kamer af moet zijn. We mogen gewoon blijven. Het enige nadeel is dat je altijd met de auto naar de stad moet om te gaan eten. Voor de rest is het heerlijk: een keuken met koelkast waarin de koude drankjes staan die je zelf mag pakken en dat grote dakterras boven is ook erg prettig.
We pakken de rugzakken in en de hoofden kunnen er net in. Beide rugzakken zijn vreemde vervormd, maar zo kan het net. We moeten wel onze grote wandelschoenen aan doen, want die kunnen er niet meer bij.
We drinken een laatste biertje, pakken een douche en nemen afscheid. Richard brengt ons naar het vliegveld in Entebbe. Het inchecken gaat hier net zo snel als in Brussel en het is er net zo 'druk': er is helemaal niemand dus. Van de laatste shillingen kopen we een fles whisky. Om 21:30 uur vertrekt het vliegtuig naar Brussel. We maken een tussenlanding in Nairobi en het vliegtuig is, net als op de heenweg, voor driekwart leeg. We pikken vier extra stoelen in het middenpad in zodat we languit kunnen slapen.

Zaterdag 22 maartNaar huis

Om 6:15 uur komt het vliegtuig volgens planning aan en de trein naar huis gaat ook erg spoedig.

Dit was een Habari Travel reis.